\documentstyle[dutch,a4wide,12pt]{article}
\pagenumbering{niks}
\begin{document}
\subsubsection*{11-11-1992 (voor 11-11) Michiel}

Nu, we hebben dus afgesproken elke dag een 'idee' te schrijven. Nou dan doe ik
het ook maar. Het is trouwens best moeilijk om iets te bedenken. Opeens
herinnerde ik me echter een uitspraak van Herman (de Aanstichter) waar ik nog
wel even over kan door 'idee\"en'. Het is wiskunde dus is beweeg mij op
gevaarlijk terrein en ben dus gaarne bereid eventuele onjuiste uitspraken die
gaan volgen terug te nemen.
De uitspraak was dat je {\em niets} over een lege verzameling kunt zeggen. Dit
wil ik tot mijn spijt tegenspreken. En dit doe ik door het te doen, er iets
over zeggen bedoel ik:
\begin{enumerate}
\item Een lege verzameling heeft nul elementen; was dit immers niet zo en had
hij/zij (wil ik vanaf zijn, gebruik gewoon hij) er meer dan nul bijvoorbeeld n
($ n>0, n \in  N$) dan was hij immers niet meer leeg, maar een
verzameling met n elementen.\\
\item Ik ben eigenlijk InfiC aan het leren en durf nu te beweren $sup(\emptyset)=
- \infty $\\
\item Als $S$ een willekeurige verzameling is dan:\\
 $S \cup \emptyset = S$\\
 $S \cap \emptyset = \emptyset$ \\
 $\emptyset  \subseteq S $?\\
\end{enumerate}
Zo vind ik het wel weer genoeg. Ik hoop voor mijn idee van morgen op meer
inspiratie want dit was niet echt daverend orgineel natuurlijk, maar toch wel
acceptabel zou ik zeggen.\\

\pagebreak

\subsubsection*{12-11-1992 (voor 12-11) Michiel}
Het tweede stukje in deze cyclus. Tijdens het practicum van deze middag kwam ik
hier op. Deze keer gaat het over taal. Dit is een erg leuk onderwerp vind ik
zelf en ik er in het verleden dus ook al van alles over bedacht, hiermee kan ik
dus vooruit als ik niets weet. Nu weet ik echter wel wat en ik denk dat het
hoewel waarschijnlijk onzinnig vast wel orgineel is.

Het idee was als volgt. Het is zo in het nederlands dat je vele meervouden uit
de enkelvouden vormt door er op \'e\'en of andere manier '--en' achter te
zetten. Ik vroeg mij af of dit niet eigenlijk verkeerd was (vast niet) omdat je
veel makkelijker zegt aan het eind '--e'. Zo zeggen veel mensen het ook in de
dagelijkse praktijk. Mensen die wel '--en' zeggen zou je ervan kunnen verdenken
dat ze dat zeggen omdat je het ook zo schrijft, wat natuurlijk de omgekeerde
gang van zaken is, schrijven met een alfabet is bedoeld als 'opteken zoals je
het zegt'.

In het nederlands moeten ook veel meervouden, zoals ook in bijvoorbeeld in het
frans en engels, gevormd worden door er een 's' achter te plakken. Nu is het zo
dat hoewel de 'e' en de 's' niet zoveel op elkaar lijken --De een is
bijvoorbeeld klinker de ander medeklinker, een tamelijk groot verschil lijkt
me-- ze wel een bepaalde relatie moeten hebben. Dit is te zien in het feit dat
veel franse woorden op de nederlands lijken als je de 'e' waarmee het begint
vervangt door een 's' (bijvoorbeeld:'\'ecole' wordt dan 'scole' wat lijkt op
'school' en 'ecrire'?(is dit frans?) wordt 'scrire' lijkt op 'schrijven'. De
vervanging zal wat volediger misschien eigenlijk moeten zijn 'ec' wordt
'sch'. Mijn frans is echter niet van een zodanig nivo dat ik dit met een
tegenvoorbeeld (hetzij dat e $\rightarrow$ s ook zo bestaat hetzij dat c
$\rightarrow$ ch ook apart een verwisseling kan zijn) dit kan aantonen). Dit
verschijnsel komt waarschijnlijk door dat in de geschiedenis van de evolutie
van de taal er een periode is geweest dat de fransen of nederlanders (in dat
geval waarschijnlijk vroeg en niet door nederlanders maar door germanen in het
algemeen want bijv. duits en engels kennen ook de 's' i.p.v. 'e') zoiets in hun
uitspraak hebben 'omgezet'.(Dit is dan net zoiets als de 'p' $\rightarrow$
'v' of 'f' wat ook is voorgekomen (latijn $\rightarrow$ germaans)
bijvoorbeeld:'pater' naar 'vader'/'father'. Dit zal trouwens ook wel te maken met
de 'ph' die je als 'f' uitspreekt.)

Nu tenslotte is mijn opmerking dus dat die 'meervouds-e' (hoewel in schrift dus
'meervouds-en') in het nederlands misschien toch wel afstamt van de 'meervouds-s' in talen als engels, frans en
ook gedeeltelijk dus nederlands (duits ook geloof ik). Dit ook in analogie met
die s-e overgang die dus zeker al bestaat. (Die is een stuk zekerder omdat je
dan goed kunt zien dat '\'ecole' en 'school' eigenlijk de zelfde woorden zijn. Dit
geval is lijkt mij echter veel onzekerder omdat die meervoudsuitgangen niet
echt bij het woord horen en je dus niets kunt herkennen, meervouden worden meer
volgens vaste regels gevormd denk ik. )
\end{document}