\documentstyle[12pt,dutch,a4wide]{article}
%\title{}
%\author{}
%\date{\today}
%\maketitle
%\tableofcontents

\begin{document}
\subsubsection*{17-12-1992 Michiel}
Ik heb mij zojuist voorgenomen om even snel een idee te schrijven. Het valt
mij wel eens op dat er dan veel kans is dat het dan juist een hele lange
word (zoals die van gisteren, toen nam ik mij ook voor om even snel een idee
te schrijven. Trouwens na gezegd te hebben dat ik voornam dit idee snel te
schrijven zal ik toch een goed idee willen produceren om mijn idee te
illustreren; waarschijnlijk wordt het dus weer niks). Als ik mij daarentegen
voorneem om nu eens een {\em goed} idee te schrijven dan wordt het meestal
niks. Ook als ik mij bijvoorbeeld voorneem om eens goed voor een tentamen te
leren is het resultaat niet altijd wat ik mij er van voorstelde. Als ik
echter mij weinig voorneem met betrekking tot het leren van een tentamen dan
kan ik vaak wel concluderen dat ik wel redelijk geleerd heb. Kortom: ik neem
bij mijzelf waar dat ik vaak juist niet doe wat ik me wel voorneem. Wel dient
daarbij opgemerkt te worden dat het natuurlijk niet {\em altijd} geldt.

terzijde: Waarom schrijf ik dit eigenlijk? Ik ga er vanuit dat ik een mens
ben en dus niets bijzonders. Daarom zullen dingen die ik over mijzelf zeg ook
wel voor veel anderen gelden. Mocht uit de reacties van de lezer echter
blijken dat dit niet zo is dan heb ik tenminste zekerheid over mijn
abnormaliteit. Mocht dit wel gelden voor de lezer dan zal hij zich erin
kunnen herkennen en zal mijn ideee wellicht nog wel enig nut voor hem hebben.

Hoe kan het nou dat ik doe wat ik niet wou doen? Misschien staat het
voornemen zichzelf in de weg. Bijvoorbeeld:Ik ga een tentamen leren met het
voornemen om het fantastisch goed te doen. Dan zal het absoluut niet
opschieten omdat ik het weiger om dingen onbegrepen over te slaan. Het is dan
vrij waarschijnlijk dat ik dan al voor bladzijde 10 iets tegen kom wat te
veel moeite gaat kosten om te begrijpen. Dan stop ik. Daarna stel ik alsmaar
uit zo dat vlak voor het tentamen het alsnog vrij vluchtig en niet goed
geleerd moet worden. In de grond is de oorzaak dan dus gewoon luiheid.

Toch kan met luiheid niet alles verklaard worden omdat ook andersom het
weleens geldt. Bijvoorbeeld met het schrijven van idee\"en. Als ik mij
voorneem om het vlug vlug te doen dan schrijf ik het vrij 'relaxed', omdat
het toch niet zo veel hoef te worden, en kan het resultaat mijns inziens
achteraf toch nog allerzins meevallen.

Als we in de vakantie geen idee\"en schijven dan is dit het laatste voor de
vakantie. Na de vakantie zal ik misschien een idee wijden aan het
onbegrijpelijke feit dat potloodpuntjes als je ze dwars over papier trekt aan
de zijkanten donkerder afgeven dan in het midden (met Benno Hessel tijdens
NGSB-werkcollege gerealiseerd).



\end{document}